Gepland stond om samen met mijn zus en zwager naar de bruiloft van hun enige kleindochter te gaan. Het tuingootje zou naar ’s-Gravenzande rijden maar door heftige omstandigheden rondom de gezondheid van mijn zus werd het een rit met de wensambulance vanuit het hospice in Vlissingen. Vrijdag 19 juni 2026; de eerste warme zomerse dag.
We werden opgehaald door twee enthousiaste ambulancemensen. Mijn zus zei: ”Ik lijk wel een Koningin; wat een zorgzame begeleiding”. Lia en Richard reageerden hierop door te zeggen: “We spreken je dan ook aan als Majesteit”. Dit was gelijk een leuke kennismaking.
De reis verliep goed maar warm; de airco kon de warmte niet zo goed aan. Totdat we in de file stranden i.v.m. een ongeval. Maar deze vrijwilligers zijn niet voor een gat te vangen. De meldkamer werd gebeld en we kregen assistentie van Rijkswaterstaat en konden zo op de vluchtstrook verder. Niet onbelangrijk, nog op tijd voor de koffie en de bruidstaart.
Met een lach en soms een traan belandden we in de gezellige drukte bij het kerkje aan de Maasdijk. Vanuit de brancard in de rolstoel en niet te vergeten de witte sokken uit en de hakschoentjes aan.
Na een mooie bruiloftsdienst terug naar Zeeland. Dankbaar, moe en voldaan arriveerden we na een bijzondere ervaring rijker in het hospice terug. Majesteit werd in bed gelegd. Een onvergetelijke herinnering aan de bruiloft van Eline en Klaas.
Echt heel veel dank voor jullie inzet! Het is een onvergetelijk en intens moment geweest. En dit in zo een kort tijdsbestek geregeld alleen maar dank!
PETJE AF VOOR LIA EN RICHARD VOOR DE GEZELLIGE RIT